เปลี่ยน ที่จุดเริ่มต้น

view: 627


 เปลี่ยน! ที่จุดเริ่มต้น
โดย  ดนุพล สยามวาลา  


 
     เวลาที่ผู้ป่วยมะเร็งทุกคนกลัวที่สุดคือจุดที่อยู่ต่อหน้าหมอที่กำลังจะอ่านคำพิพากษาชี้ชะตาชีวิตด้วยคำพูดบาดความรู้สึก บาดอารมณ์จนหลายคนไม่สามารถทนกับความรู้สึกนี้ได้ หลังจากผมผ่านการตรวจส่องกล้องและต่อด้วย PETCT ทันทีความรู้สึกแรกของผม คือ “แย่แล้ว” เหมือนเป็นการเตรียมจิต เตรียมความคิดก่อนเข้าพบหมอเพื่อฟังสิ่งที่ไม่อยากได้ยิน

     “คุณเป็นมะเร็งลำไส้ปลายทวารและต่อมน้ำเหลืองระยะ 3 ครับ” หลังจากฟังคำพูดชี้ชะตาจากหมอจบคำถามมากมายผุดขึ้นท่ามกลางความขัดแย้งทางความคิด ทั้งอนาคตครอบครัว การงาน เพื่อนๆ มันตบตีกันในหัวอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน ความตั้งใจในการฟังหมอมันเริ่มจางลงในทุกๆ เสียงที่กระทบเข้าหู คำพูดของหมอเป็นคำที่แสลงใจและทำให้ผู้คนเข่าอ่อน รอยยิ้มในจิตใจเปลี่ยนเป็นความเศร้าหมอง เปลี่ยนเป็นความกลัว เปลี่ยนไปสู่ความล้มเหลว เปลี่ยนไปสู่เส้นทางอันมืดมน เป็นหนทางที่มีคำตอบเดียวในท้ายที่สุด วันนั้น คือ“วันที่มืดมนที่สุดในชีวิตของผม”คำถามต่อไปของผม คือ “ผมเหลือเวลาอีกแค่ไหน” แล้ววันแห่งความท้าทายในชีวิตของผมก็เริ่มขึ้น

     สิ่งที่คนที่เป็นมะเร็งอย่างผมต้องการมากที่สุดใน 3 วันแรกคือแรงผลักดันให้เกิดการต่อสู้ทางความคิดและการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมจากคนรอบข้างในจุดที่จิตใจเราอยู่ในภาวะตกต่ำที่สุดคนรอบข้างสามารถสัมผัสถึงความอ่อนแอของผู้ป่วยมะเร็งผ่านสีหน้า ท่าทาง และสายตา ผู้ป่วยมะเร็งก็สามารถรับรู้ความรู้สึกผ่านสายตาของคนรอบข้างได้เช่นกัน

     หากผู้ป่วยถูกตอกย้ำด้วยสายตาและคำพูดของคนข้างกายที่สื่อถึงแต่ความโศกเศร้า ความไม่มั่นใจ มันจะยิ่งตอกย้ำนำพาความรู้สึกผู้ป่วยไปสู่จุดต่ำสุด และยากที่จะดึงความความรู้สึก ความหวังให้กลับคืนมาในระยะเวลาอันสั้นได้ ในทางกลับกัน หากคนรอบข้างมาพร้อมกำลังใจและการสื่อสารเชิงบวกในหลากหลายรูปแบบ ควบคู่ไปกับการผลักดันให้ผู้ป่วยเกิดการเปลี่ยนแปลงที่จะต่อสู้ ทั้งทางความคิด ทางอารมณ์ และการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม ผลที่ได้มันแตกต่างกัน

     แน่นอนว่าการเปลี่ยนแปลงความคิดคือสิ่งที่ยากที่สุด ต้องให้เวลาความคิดตกตะกอน ทำให้ความคิดเรายิ้ม ทำให้ความคิดเราบวก แต่เชื่อเถอะว่าในทุกเรื่อง ทุกปัญหามันมีมุมบวกให้เราค้นหาเสมอ

“จุดเปลี่ยน”ที่สำคัญของผม เริ่มต้นจากรอยยิ้มของภรรยาที่เข้มแข็งอยู่ข้างๆให้กำลังใจ จับมือแล้วบอกว่า “เราจะสู้ไปด้วยกันนะ” รอยยิ้มจากลูกสาวแสนสวยที่สายตาเธอถ่ายทอดความรักและความห่วงใย กำลังใจเคล้าน้ำตาของพี่น้องที่นั่งล้อมวงบนโต๊ะอาหารที่มีแต่เสียงหัวเราะและความสุข รอยยิ้มจากเพื่อนที่มาพร้อมความห่วงใยด้วยความจริงใจ ทั้งหมดที่ได้รับจากคนรอบข้างนี้ ทำให้การเปลี่ยนแปลงของผมมันชัดขึ้นเรื่อย ๆ เริ่มต้นที่รอยยิ้มเล็กๆ และเสียงหัวเราะในจิตใจเป็นจุดเริ่มต้นที่สำคัญของการเปลี่ยนแปลงเมื่อมะเร็งมาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต

     ผมต่อสู้กับทุกอย่างด้วยมุมบวก เปลี่ยนแปลงตัวเองให้เข้มแข็งทั้งร่างกายและจิตใจ โดยมีเป้าหมายของการเปลี่ยนแปลงเพียงเพื่อให้ได้ชีวิตกลับมาใช้ร่วมกับภรรยา ได้เห็นลูกสาวเติบโตมาเป็นคนดีของสังคมและประสบความสำเร็จในแบบของเขา ได้กลับไปนั่งกินข้าวกับพี่น้องและครอบครัวบนโต๊ะอาหารตัวเดิมด้วยเสียงหัวเราะแห่งความสุขปราศจากคราบน้ำตาให้ต่างจากวันที่เราไปบอกข่าวร้ายกับเขา ได้กลับไปโลดแล่นกับเพื่อนๆไม่ใช่เป็นแค่เขาเดินมาหาเราแล้วบอก “สู้ๆ นะ” เพียงอย่างเดียว แต่เราสามารถสร้างความสุขและรอยยิ้มให้กับเพื่อนๆ และคนรอบข้างได้อีกครั้ง

     จุด “เปลี่ยน” ของแต่ละคนย่อมแตกต่างกัน ระยะเวลาในการสร้างการยอมรับและการเปลี่ยนแปลงก็ต่างกัน อยู่ที่ว่าตัวเราที่ถูกขนานนามว่าคนป่วย จะรับกับสภาพของการเปลี่ยนแปลงทั้งร่างกายและจิตใจได้เร็วแค่ไหน และก็ย่อมมาพร้อมกับคนรอบข้างที่พร้อมเปลี่ยนไปกับเรา กำลังใจจากคนรอบข้างควบคู่กับพลังแห่งการเปลี่ยนแปลงในตัว มันคือ“การเปลี่ยนที่จุดเริ่มต้น จุดที่สำคัญที่สุด”